.: Geceye söven çocuk

Nasıl anlatılacağımı bulamadım
Akşamın durduğu sessizlik içinde
Masada duran demli çay
İçimde kıvranan hasret türküsü
Hepsi bir yana güller kokuyordu
Elimi uzatsam değeceğim yalnızlığıma

Yüreğe sığmayan kavuşmak duygusu
Geceleri dolduruyor uyandığım uykular
Ayıbı yok, neden saklayayım şimdi
İçimde, geceye söven çaresiz bir çocuk ağlıyor
Ne diyeceğini aramaktan yorulmuş.

Hasan KAYA
4 Temmuz 2015 Cumartesi

%d blogcu bunu beğendi: