Hasan KAYA

Bir şehir düşünün: gecesi bile gündüz gibi aydınlık. Vitrinleri ışıl ışıl, tabelaları durmadan yanıp sönüyor. Camların ardında dizili nesneler yalnızca satılmak için değil, arzulanmak...

Bazı dönemler vardır; yaşananlar bir “bozulma” değil, tersine işleyişin kendisi olur. Ekonomik krizler de böyledir kimi zaman: Sistemin dışına düşmüş arızalar değil, tam merkezinde...

İnsanın kendini kurma biçimi, çoğu zaman farkında bile olmadan seçtiği bir yoldan ilerler: Ya sahip olarak yaşar ya da olarak. Bu ayrım, Erich Fromm’un...

Bazı kelimeler vardır; ağızdan çıktığında yalnızca bir cümle kurmaz, bir tarihin kapısını da aralar. O kapının ardında bazen katliamlar, bazen sürgünler, bazen yakılmış köyler,...

Bazı sesler vardır; yokluklarıyla yankılanır. Bir fabrikanın içinde, bir deponun floresan ışıkları altında ya da bir çağrı merkezinin boğucu düzeninde dolaşan o tuhaf sessizlik...

Bazı zamanlar vardır; insan düşüncelerini değil, önce konumunu seçmek zorunda kalır. Çünkü tarih, kimi anlarda tartışmayı askıya alır. Kavramlar geri çekilir, kuram susar, dipnotlar...

Bazı zamanlar vardır; tarih kendini gürültüyle değil, ince ve kesintisiz bir uğultuyla duyurur. Bu uğultu, üretim ilişkilerinin görünmez damarlarında dolaşır; gündelik hayatın en sıradan...

Bir kavram bazen yalnızca bir sözcük değildir; bir çağın iç sıkıntısını, bir toplumun derinlerde biriken huzursuzluğunu dile getiren geç kalmış bir tanıklıktır. “Solastalji” de...

Bir fotoğraf bazen bir cümleden daha fazlasını anlatır; bazen bir dönemin bütün çelişkilerini tek bir yüz ifadesine sığdırır. Jandarma aracının camından bakan o genç...

Tarih çoğu zaman savaşların ve diplomatik krizlerin kronolojisi olarak anlatılır. Oysa imparatorlukların kaderini belirleyen asıl dönüşümler çoğu kez savaş meydanlarının dışında, üretimin görünmeyen mekânlarında...