Hasan KAYA

Yazı yazan insanların kafasında hiç kimsenin düşünmediği, hiçbir yazarın daha dokunmadığı “o yazı”yı yazma isteği vardır. Her başladığımız yazı en iyi, en güzel yazımız...

Kurumuş vişne ağacının dallarında kuş sesi, bir durup bir esen rüzgâr, yeşil mavi uzak dallarımda narçiçeği rengi, bir sabaha uyandım. Bir güzel kahvaltı ettim, gittim...

Kayıp giden yıldızı tutmaya uzanır insan, aşkta yenilir, tutuğu işte, çıktığı yolda, gördüğü düşte… Yalnızlığın hırçın dalgaları köpürür kayalara koşar, ne dediğini, ne yaptığını...

Ben bazen nasıl bir ülkede, kimlerle yaşadığımı anlamakta zorlanıyorum. Bu kadarda olmaz dediğim o kadar çok şey oluyor ki. Evden sakin, neşeli çıkıp, akıl...

Anladığımdan bildiğimden değil, baktıkça çevreme; nedense öyle aklıma geliyor birden bire. Doğadaki hiçbir renk en usta ressamın fırçasından tuvale düşen renklerle kıyaslanamıyor. Hele o yeşil,...

Uzun bir zamandır maldı mülktü ne çok konuştuk. İnsan ne kadar kolay rezilleşiyor, küçülüyor, yerlere düşüyor duygusu, düşüncesi ile okuyorum haberleri. Kimdi, Lidyalılar mıydı...

Uzak bir rüzgara kaptırdım yeşilini. Savrulup duruyor hayatın son renkleri. “Son bir kez, denizler kadar mavi gülse ellerime” diyorum kendi kendime, yaralı sevinçleriyle kalkan...

Kim olursanız olun, hangi mevkide makamda oturuyorsanız oturun. İnsanın ne dediğini bilmesi, ne istediğini bilmesi çok önemlidir. Görünen o ki bizim başbakan ne oturduğu koltuğun...

Şunu gördük, başbakan korkmuş, panik halinde. Bu korku ve panik hata yaptırıyor, yanlış hesaplar yapmasına neden oluyor. Hükümete bir değişikliğe gideceği gün yolsuzluk ve rüşvet...

Sizin televizyonun karşısına geçip keyifli bir program izliyorsunuz, Türkiye’nin o sesini arıyor. Alkışlar, alkışlar yer yerinden oynuyor. O sesi arayan jüri üyelerinden biri olan...