Denemeler

Geceyi doldurdum kadehime, içiyorum. Hadi, bana bir türkü çal canım efendim. Yeter ki; bir türkü olsun; hangi yöreden, hangi dilden, kimden olursa olsun... O hüzünlü...

Toyluk zamanlarımdı, insanın en iyisini, en güzelini yaşamaya hakkı olduğuna inanır, ne kadar güzellik varsa yaşayacağımı, ne kadar iyilik varsa göreceğimi düşünüyordum. Öyle olmuyormuş… Durduk yere...

Bu yazı; öylesine bir yazı olmaya aday. Öylesine içimden geldiği gibi bir yazı olsun istiyorum. Kuralsız, biraz kendi halinde, büyük sözlerden uzak… Sarı sıcak, yalnız...

Mayıs ortası İsviçre hala serin, arkadaşlarla buluştukça ısınıyoruz. Erkan ile buluşma, hayatı o ciddiye almama, biraz bohem, biraz anarşist yanından sarılma hemen bana da...

1977 Mayısının ilk günü korkularımızın ve acının sağılıp içimize damladığı gündür. Ve kaç gün vardır böyle acıları içimize damlatan. Şimdi acılar içine damlarken durmadan...

Kayıp Günlükte yeşil, mavi, asi kırmızı, küs sarı… Uzak yollar, özlemler, bir acı kahvenin tadı… Çiçeklerinin hepsi renk renk mevsimsiz solmuş… Hep zoru hayatın, hep...

Mayıs, umudumun yeşil dalıdır. Mayıs, adını koyamadığım hüzünlerimin sebebidir. Yollara düşer bir yanım, bir yanım kırlara koşar. Caddelerden, meydanlardan kol kola türküler geçen 1977, 1 Mayıs...

Zemheri gülü, pembe solgun güzelliğiyle çok kalmıyor; rengini, kokusunu bırakıp avucuma gidiyor. Ardında o kocaman sessizlik, o beyaz karanlık gecenin içinde yitip kayboluyor.

Kaçıncı mevsimdi, aylardan hangisi. Takvim yaprağından hangi gün sallanıp düşmüştü bilen yok. Kadın güzeldi. Yüreği kadardı güzelliği. Yüzü aynasıydı yüreğinin. Gözlerinde ışıklı bir gülümseme...

Bazı insanlar size ilk tanışmada sıcak ve sevecen gelirler. Hiç düşünmez, hemen oracıkta seversiniz.  Çünkü öyle sıcak ve içten gülümser, gülerler ki içiniz de...