Hasan KAYA

Bilinmez bir şey değildir; Ortadoğu ülkelerinin hemen hepsinde bütün yasalar, yasal güçler, uygulamalar iktidardaki diktatörü korumak içindir. Yasalar yetmediği yerde imamlar, çevresini saran yandaşlar,...

Bu ülkede, öteden beri sokağın hareketliğine siyasiler tahammül edememiş, karşı olmuşlardır. Sokak, özelikle iktidar sıralarında oturan siyasilerin en büyük korkulu rüyası olmuştur.

Bir çocuk kederine yenilir gözlerin Dalar denizi dinlersin Denizden başka Uzak bir yalnızlık dinlediğin

Sahici içten kendiliğinden gelen davranışın becerilememesinin arkasında, hemen he­men her zaman bastırılmış saldırganlık bulunur. Bu bağlantı, heyecanı düşük, zorunlu karakterlerin psikanalizinde en açık biçimde ortaya...

Sistemin kendisi zaten şiddet üzerine kurulmuşken bizde bir başka şey daha oldu. Yıllarca o illerde, Kürt illerinde çıplak şiddet kol gezdi, dağlardan geçti, ne şehir meydanı koydu, ne köy meydanı.

Bir düşünün; başkalarının celladı, o içimizdeki kahramanlar. Oysa onlar, bizden olmayanları en acımasız şekillerde yok etmeye yemin etmiş, ant içmiş caniler.

Sabah akşam TV kanallarında sıra sıra badem bıyıklı dangalaklar... Cahilliklerinden yüzlerine tükürmeye iğreneceğiniz adamlar ve kadınlar… her ağızlarını açtıklarında kadın aşağılanıyor,

Orada çocuklar vurulurken, kadınlar dövülürken sokak ortasında, turnalar ateşle semaha kalkmışken ve bir dil yasaklı sürgün susarken en ücramızda; insanın “ben” demekten başka derdi de olmalı…

Bir çocuk vurulduğunda, bir kadın dövüldüğünde güpegündüz sokak ortasında, işçiler coplandığında, grev çadırları sökülüp, grevler yasaklandığında, memurlar gaza boğulduğunda.

O işçiler arasında her etnik kimlikten, her inançtan her siyasal görüşten insan var. Bir olmak birlik içinde bir dava etrafında birleşmek işçiler, emekçiler için hiç de o kadar zor değil…