Hasan KAYA

Zor bir yokuşun başında Eğilmiş soluklanan yalnızlığımdan Saçlarını tarayan rüzgârlardan İnadından geçmiyor sesim.

Rojava’nın kurtuluşu, Kobani’de tanığı olduğumuz o çetin, amansız savaş, kadınların, ezilen, sömürülen sınıfların kazanımlarıyla devam ettiğinde devrim olmayı hak edecektir.

Siyasal iktidarların, bütün o popülist, halktan yana olunduğu palavra söylemine rağmen, küfürbaz inşaat ve/veya müteahhitler lobisinin açıktan yanında duruşu, gerçekte kimleri temsil ettiklerini,

Bahçeye inen serçeleri izliyorum. Hep sürü halinde geliyorlar. Önce biri geliyor sonra hepsi birden iniyor bahçeye. Sonra birlikte gidiyorlar. Ve öyle ani oluyor ki...

Bilinmez bir şey değildir; Ortadoğu ülkelerinin hemen hepsinde bütün yasalar, yasal güçler, uygulamalar iktidardaki diktatörü korumak içindir. Yasalar yetmediği yerde imamlar, çevresini saran yandaşlar,...

Bu ülkede, öteden beri sokağın hareketliğine siyasiler tahammül edememiş, karşı olmuşlardır. Sokak, özelikle iktidar sıralarında oturan siyasilerin en büyük korkulu rüyası olmuştur.

Bir çocuk kederine yenilir gözlerin Dalar denizi dinlersin Denizden başka Uzak bir yalnızlık dinlediğin

Sahici içten kendiliğinden gelen davranışın becerilememesinin arkasında, hemen he­men her zaman bastırılmış saldırganlık bulunur. Bu bağlantı, heyecanı düşük, zorunlu karakterlerin psikanalizinde en açık biçimde ortaya...

Sistemin kendisi zaten şiddet üzerine kurulmuşken bizde bir başka şey daha oldu. Yıllarca o illerde, Kürt illerinde çıplak şiddet kol gezdi, dağlardan geçti, ne şehir meydanı koydu, ne köy meydanı.

Bir düşünün; başkalarının celladı, o içimizdeki kahramanlar. Oysa onlar, bizden olmayanları en acımasız şekillerde yok etmeye yemin etmiş, ant içmiş caniler.