Köşe Yazıları

Bu gün yüz yıldır tekrarlanan bir yanlın yıl dönümü. 4 Ocak, kahramanlık destanları eşliğinde sunulan Sarıkamış kıyımının yıl dönümüdür.

Balkondaki cüceler aşağıdan bakana dev gelir. Bundan mı bilmem, hepsinin eteklerinde zil sesi… Ama onlar yine de; o bildik fiyakalı duruş, o bildik laf cambazlığı; ileri demokrasi pazarlıyorlar bize…

Batılı kapitalist ülkelerde Yeni Nükleer Santrallerin yapımının uzun süredir olmaması, eskimiş teknolojiye sahip kimi santrallerin de kapatılması bu ülkelerin doğa ve çevre duyarlığından değil, Nükleer Enerji üretiminin çevre ülkelere kaydırılmasındandır.

Sosyal medya güzel özlü sözlerle dolu, kullanıcıların duvarında paylaştığı onlarca güzel özlü söz var. Yabancı, yerli tanınan, tanınmayan yazar, düşünür hata hiçbir şey olmayan adamların sözlerini bulan

Siyasal iktidar taşra burjuvazisini güçlendirdiği oranda kendini güçlendiriyor, iktidarını sağlamlaştırıyor. Bu anlamda her sökülen zeytin ağacıyla siyasal iktidar güç kazanıyor, kalıcılaşıyor.

Kobane, gerginliği bir zat hükümetin kontrolünde Türkiye’yi bölünme eşiğine getirecek noktaya kadar zorlanıyor. Olayların giderek tırmanması, çok sayıda can kaybı kamuoyunda bölünmenin eşiğinde

Amerika’nın, şimdi IŞİD’e karşı oluşturmaya çalıştığı koalisyonun “imza atmayan” bir bileşeni olarak, oyuna dâhil olmak, barışa hizmet etmek yerine, bu bölgeye, bölgemize barışın uzun yıllar hiç

Diş politikadaki bu hızlı değişim rüzgarının bir nedeni, dinlemelerle şekillenirken, diğer nedeni de ekonominin bugün içinde olduğu kötü durumdur. Bu Sünni Koalisyon içinde yer alınarak Katar ve

Şehir yaşamı üretimden başlayarak şekillendirdiği yaşam anlayışı ve kültürle demokrasinin hayat bulmasını sağlar. Çünkü şehir kırın aksine, bir birinden etnik ve inançsal farklığı olan

Televizyon izleme oranlarının yüksek, kitap okumanın düşük olduğu bir ülkede yaşadığımızı biliyoruz. Bunu bilmek için TÜİK (Türkiye İstatistik Kurumu) verilerine gerek yok. Televizyon mu, kitap...