Hasan KAYA

Annem eskimiş neyi varsa atmaz, biriktirir. Evde dönecek yer bulmak bazen zorlaştığında, “bu ne işe yarıyor” diye neyi göstersem. “Kalsın, lazım olur” der. O sonra...

İnsan yaşadığı yere benzer, biraz suyu gibidir, deli dolu akar, şurada biraz durgun. Biraz kıraçtır dağları gibi, kupkuru bir yalnızlık içinde, tutunacak dalı yoktur. Rüzgarlarına...

Hepimiz biraz günü kurtarma peşindeyiz, hepimizin yaptığı küçük cari hesaplar var. Hepimiz fırsatları kendi lehimize kullanmayı seviyoruz. Elimize geçen

Günü kurtarma, angaje olunan sorunları çözme adına ilkelerin bir kenara itildiği, verilen sözlerin hemen unutulduğu bu ülkede siyasettin başka türlü yapılıyor

Gidince üşüyorum Bütün vakitler bir birinin aynı Her şeyi ile bir taşra şehrine benziyorum Sessiz, biraz da yalnız ve gözden uzak

Yenilmiş çığlıklarımdan sessiz sedasız rüzgarlar geçti yaz bitti. Ve şimdi

Türkiye’de anti-Semitizmin açık savunucuları her zaman dinciler, aşırı sağcılar ve ırkçılar olmuştur. Elbette devletin “çaktırmadan” arka çıkmasıyla. Son yıllarda bunlara,

Çağımızda yabancılaşma salt de clase unsurların, işçinin-emekçinin değil artık tüm insanlığın sorunudur. İnsanlık bir avuç tekel sahibinin çıkarları uğruna kendi öz değerlerinde, doğadan, insandan...

Doğulu bir bilge, dualarında daima Tanrı’ya kendisini ilginç bir çağda yaşamaktan kurtaracak kadar merhametli olması için yakarırmış. Bilge olmadığımıza göre, Tanrı bizi kurtarmamıştır ve bizler ilginç bir çağda yaşamaktayız.

İnsan özgür olarak doğmuştu ve her yerde zincire vurulmuştur. Biri kendini diğerlerinin efendisi zannettiğinde diğerlerinden daha da çok köledir. Bu değişiklik nasıl gerçekleşmiştir?